Książka opowiada o losach fanatyków warszawskiej Legii na kibicowskim szlaku. Pomimo tego, że jest to tylko fikcja literacka, autor wyjątkowo sugestywnie oddał atmosferę towarzyszącą meczom piłkarskim, przekazał czytelnikom emocje jakie budzą one w kibicach i sytuacje kiedy rodzi się agresja. Książka zawiera fragmenty brutalnych opisów stadionowej przemocy, jednak agresja nie jest w niej celem samym w sobie. Wprost oddaje rzeczywistość świata piłkarskich chuliganów z połowy lat 90-tych ubiegłego stulecia w Polsce, bez wydawania opinii i ocen.

"... Dalsze wypadki potoczyły się błyskawicznie. Wszyscy czekali na moment kiedy wreszcie się to już zacznie, najgorsze były chwile niepewności. Widząc przed sobą oczekiwany pojazd, zaczęli działać z precyzją automatów. Po krótkiej chwili cały drugi wagon został pozbawiony wszystkich szyb z jednej strony, a wiele kamieni z głośnym brzękiem tłuczonego szkła, przelatywało na wylot przez całą szerokość wagonów. W środku zerwał się szalony tumult, odezwały się krzyki i jakieś zduszone jęki, najwidoczniej pierwszych ofiar ataku. Ktoś nawoływał z jakimś dziwnym akcentem, nawet pojedyncze słowa były trudne do zrozumienia w tym zamieszaniu, ale to już w tym momencie nie miało dla nikogo z czekających większego znaczenia. Przed sobą mieli wroga, do którego należało się dostać, a potem..."